சூரியப்புள்ளியும் சிற்றலை வானொலியும்: பகுதி - 9

நம் சூரியன் தன் சக்தியெல்லாம் இழந்து சிறிதாகிக் கொண்டே வரும்போது அது கரும்துளையாக மாறி மேற்கூறியது போல் அருகிலுள்ள அத்தனை கோள்களையும் தன் ஈர்ப்பு சக்தியால் உறிஞ்சிவிடும். அப்போது நம்மைச் சுற்றியுள்ள எல்லா கிரகங்களும் பூமி உள்பட சூரியனின் கரும்துளைக்குள் (ஸ்ட்ரா வைத்து ஜூஸ் உறிஞ்சப்படுவது போன்று) உறிஞ்சப்பட்டுவிடும். மறுபடியும் ஆற்றலின் ஏற்றதாழ்வுகளால் வெடிப்பு ஏற்பட்டு புது (சூரியன்கள்) விண்மீன்கள் பிறக்கும். இதுதான் நம் சூரிய குடும்பத்தின் பிறப்பும், இறப்பும் நிறைந்த தகவல்.

இதுவரை நாம் கண்டது. இத்தனை பெரிய ஆகாயமும் இதிலுள்ள எல்லா விண்மீன்களும், கேலக்ஸிகளும் பல மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் ஒரு நாள் ஒரு சிறு புள்ளியிலிருந்து ஒரு பெரும் ஆற்றலிலிருந்து பிறந்து விரிந்து இருக்கின்றன. அன்று விரியத் தொடங்கிய ஆகாயம் இன்றும் விரிந்தபடி உள்ளது.

ஆகாயம் விரியும் போது அதிலுள்ள விண்மீன்கள் ஒன்றைவிட்டு ஒன்று விலகி தள்ளிப் போக வேண்டும். அவற்றுக்கு இடையே உள்ள தூரம் பெருகிக்கொண்டே போக வேண்டும். செம்பெயர்ச்சி என்ற அறிவியல் அடிப்படையில் இதனை அளக்க முடியும். விண்மீன்கள் விலகும் வேகம், தூரம் ஆகியவைகளை அளக்க ஹப்புள் மாறிலியை உபயோகித்தனர். செமபீய்டு வேரியபுள் என்ற ஒரு வகை விண்மீன்கள் உள்ளன. இவை தொடர்ந்து கண் சிமிட்டிய படி இருக்கும். அது அமைந்திருக்கும் தொலைவுக்கேற்ப, அதன் கண் சிமிட்டல் வேகம் அமையும். இதைப் பயன்படுத்தி ஹப்புள் மாறிலியை கணக்கிட்டுள்ளார்கள். இதன் அடிப்படையில் இந்த பிரபஞ்சம் பிறந்த தேதியை சரியாக, துல்லியமாக கணக்கிட முடியும் என்று வல்லுநர்கள் கருதுகிறார்கள்.

கடந்த 1995 முதல் 2004 வரை மேற்கொண்ட ஆராய்ச்சியின் விளைவாக இதுவரை 111 சூரியன்கள் அருகே கோளங்கள் இருப்பதற்கான ஆதாரங்கள் கிடைத்துள்ளன. தாய் சூரியனின் குறுக்காக அக் கோளங்கள் நகர்ந்து கொண்டிருப்பது அறியப்பட்டுள்ளது.
தொடரும்...
- கிழக்கு தாம்பரம் வி. பாலசுப்ரமணி, அலைபேசி: 99520 67358

சூரியப்புள்ளியும் சிற்றலை வானொலியும்: பகுதி - 1

அன்பான நண்பர்களே!
சர்வதேச வானொலி இதழின் மூலம் மீண்டும் உங்களைச் சந்திப்பதில் மட்டற்ற மகிழ்ச்சி. தமிழ் கட்டுரைகள் எழுதிய அனுபவம் அதிகம் இல்லாததனால் என் கட்டுரையில் பிழைகள் இருப்பின் மன்னிக்கவும். வானொலி சம்பந்தமான பல தகவல்களை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்வதில் எனக்கு மட்டற்ற மகிழ்ச்சி. அவை உங்களுக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என கருதுகிறேன்.

நம்மில் பலருக்கு நம் பூமி, மற்ற கோள்கள், சூரியன், விண்மீன்கள் எவ்வாறு தோன்றின என்று அறிவியல் அடிப்படையில் தெரிந்திருக்க நியாயம் இல்லை. நிலம், நீர், காற்று, தீ, ஆகாயம் ஆகிய ஐந்து (பஞ்சம்) க்கும் அப்பாற்பட்டு விரிந்திருக்கும் ஒன்றை விஸ்வம் - பிரபஞ்சம் என்கிறார்கள். இந்த சொல் பிரபஞ்சம் அறிவியலிலும் அதே பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. பனிக்காலங்களில் காலையில் வீட்டின் சன்னல் கதவுகளைத் திறந்து சூரிய ஒளியை அனுமதிக்கும் போது புகைபோன்று காற்றில் உள்ள புழுதி எழுதுவது போல தோன்றும் காலியான ஒரு அறையில், காற்றில் தூசிகள் அந்தரத்தில் நிற்பதாகக் கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். அந்த தூசிகளில் ஒன்றுதான் நமது சூரியன். பூமி, நிலா ஆகிய கோள்களும் மற்ற தூசிகள் பிற நட்சத்திரங்கள் அதாவது வேறு சூரியன்களாகும். இந்த தூசிகளைத் தவிர்த்து மீதி இருக்கும் காலி இடத்தை பிரபஞ்சம் என்கிறோம். அறைக்கு நான்கு சுவர்கள் என்ற எல்லை வரம்பு உள்ளது. ஆனால் பிரபஞ்சத்துக்கு அம்மாதிரி எல்லை ஏதுமில்லை. அது எப்போதும் விரிந்து சென்று கொண்டே இருக்கிறது.

அமாவாசை இரவில் நாம் வானத்தில் காண்பது பல்லாயிரம் நட்சத்திரங்கள். ஆனால் அவை அனைத்தும் நமது ஆகாய வெளியில் அண்டையிலிருக்கும் ஒரு சிறு பகுதியே. இன்னும் பல கோடி தாரகைகள் ஆகாயமெங்கும் பல பில்லியன் ஒளியாண்டுகள் பரப்பளவுக்கு பரவி உள்ளது. அவற்றை நம்மால் பார்க்க முடியாது. சிறந்த தொலைநோக்கி மூலமும், ஹப்புள் போன்ற விண்வெளி தொலைநோக்கி மூலம் நாம் பல புதிய நட்சத்திரக் குவியல்களைக் கண்டு பிடித்துள்ளோம். இந்தக் குவியல்களைத்தான் கேலக்ஸி (உடு மண்டலம்) என்கிறோம்.

வைரங்களை வாரி இரைத்தது போல் கண்சிமிட்டும் நட்சத்திரங்கள் அடங்கிய நமது ஆகாயம் ஒரு காலத்தில் இருண்டு கிடந்தது. கிட்டத்தட்ட 12 அல்லது 15 பில்லியன் (10 அல்லது 100 கோடி) அதாவது 1200 முதல் 1500 கோடி ஆண்டுகளுக்கு முன் இந்த ஒட்டுமொத்த ஆகாயமும் அதில் நிரம்பியுள்ள சகல ஒளி ஒளியற்ற பொருட்களும் ஒரு புள்ளியிலிருந்து பெரு வெடிப்பால் வெடித்துக் கிளம்பின என்று அறிவியல் வல்லுநர்கள் கூறுகிறார்கள். இந்த பெருவெடிப்புக்குப்பின் விரிந்த ஆகாயம் 100 மில்லியன் அல்லது நூறு கோடி ஆண்டுகளுக்கு இருண்டு கிடந்தது. தொடரும்...


- கிழக்கு தாம்பரம் வி. பாலசுப்ரமணி, அலைபேசி: 99520 67358