நூற்றாண்டு காணும் இலங்கை வானொலி: சிறப்பு கட்டுரைத் தொடர் - 31
ஷோபாசக்தியின் "வேலைக்காரிகளின் புத்தகம்" வழி கே.எஸ். ராஜா ஒரு பார்வை
ஈழத்து வானொலி வரலாற்றில், குறிப்பாக இலங்கை வானொலியின் பொற்காலத்தில், ஒரு மனிதரின் குரல் கடல் கடந்து தென்னிந்தியா வரை ஒட்டுமொத்தத் தமிழ் உள்ளங்களையும் கட்டிப்போட்டது என்றால் அது கே.எஸ். ராஜா மட்டுமே. அவரைப் பற்றிய ஆவணங்கள் அருகி வரும் சூழலில், எழுத்தாளர் ஷோபாசக்தி தனது "வேலைக்காரிகளின் புத்தகம்" (கருப்புப் பிரதிகள் வெளியீடு) தொகுப்பில் எழுதியுள்ள கட்டுரை, ஒரு கலைஞனின் எழுச்சியையும், வீழ்ச்சியையும், ஈழப் போராட்டச் சூழல் ஒரு தனிமனித ஆளுமையை எவ்வாறெல்லாம் சிதைத்தது என்பதையும் மிக நுணுக்கமாகப் பதிவு செய்கிறது.
படம் பார்க்க வசதியற்ற, வீட்டின் கட்டுப்பாடுகள் மிகுந்த அக்காலச் சூழலில், இலங்கை வானொலியில் ஒலித்த கே.எஸ். ராஜாவின் வர்ணனை ஒரு திரையரங்கிற்குச் சென்ற அனுபவத்தைத் தந்திருக்கிறது. ஷோபாசக்தி குறிப்பிடும் ஒரு காட்சி ராஜாவின் மேதமைக்குச் சான்று:
வண்டிக்காரன் மகன் படத்தில் எம்.ஆர். ராதா "சுட்டுவிடுவேன்" என மிரட்டுவதையும், உடனே மீனவ நண்பன் படத்திலிருந்து எம்.ஜி.ஆர் "துப்பாக்கிச் சூடுபட்ட அனுபவம் எனக்கு ஏற்கனவே உண்டு" எனப் பதிலளிப்பதையும் அவர் கோர்த்த விதம்... இதனால்தான் ஷோபாசக்தி அவரை "சின்ன விஷயங்களின் கடவுள்" என்று மிகப்பொருத்தமாக அழைக்கிறார். ஒரு எளிய ஒலி ஒட்டு வேலை மூலம் மக்களின் கற்பனையை விண்ணில் மிதக்கச் செய்த மந்திரவாதி அவர்.
1983-ல் கே.எஸ். ராஜா இலங்கை வானொலியிலிருந்து நீக்கப்பட்டது அவரது வாழ்வின் திருப்புமுனை. வெலிகடைச் சிறையில் 53 தமிழ் கைதிகள் கொல்லப்பட்ட செய்தியை வாசிக்க மறுத்ததால் அவர் வெளியேற்றப்பட்டார் என்ற ஒரு வீரஞ்செறிந்த கதையும், அதேசமயம் அவர் சதியால் நீக்கப்பட்டார் என்ற பேச்சும் நிலவியது. இந்தியாவிற்குப் புலம்பெயர்ந்த ராஜா, மீண்டும் 1986-ல் யாழ்ப்பாணம் திரும்பியபோது, அவர் வெறும் 'அறிவிப்பாளராக' மட்டும் இருக்கவில்லை.
ஈழப்போராட்ட இயக்கங்களின் செல்வாக்கு ஓங்கியிருந்த அந்தச் சூழலில், ராஜா மேடைகளில் ஒரு போராளியைப் போல முழங்கத் தொடங்கினார். ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் (EPRLF) நடத்திய கலை இரவுகளில், சிங்கள ராணுவ வீரனின் காலணியைக் காட்டி சவால் விடுவதும், லலித் அத்துலத் முதலியை எச்சரிப்பதும் என அவர் காட்டிய பிம்பம் விசித்திரமானது. ஷோபாசக்தி இதை மிகவும் எதார்த்தமாக விமர்சிக்கிறார். ஒரு திரைவிருந்து நிகழ்ச்சியில் சினிமாப் பாடல்களுக்கு இடையே வசனம் பேசுவதைப் போலவே, ராஜா போராட்டச் சூழலிலும் 'ஒட்டு வேலைகளை'ச் செய்தார் என்பது எழுத்தாளரின் கசப்பான அவதானிப்பு.
இதனால் அதிகாரத்தின் பிடியில் சிதைந்தது மதுரக்குரல் எனலாம். கட்டுரையின் மிக உருக்கமான மற்றும் அதிர்ச்சியூட்டும் பகுதி, 1986 மே மாதம் ஒரு சிறுநகரத்தில் ஷோபாசக்தி கே.எஸ். ராஜாவை நேரில் சந்திக்கும் தருணம். ஒரு இயக்கத்தின் வாகனத்தில் துப்பாக்கிகளுக்கு மத்தியில் மிரட்சியோடு அமர்ந்திருக்கும் அந்த 'மதுரக்குரல் மன்னன்', தனது சக சகோதர இயக்கமான டெலோ (TELO) அமைப்பைச் சரணடையச் சொல்லி ஒலிபெருக்கியில் அறிவிக்கிறார்.
அன்று லட்சக்கணக்கான ரசிகர்களைத் தன் குரலால் கட்டிப்போட்ட அதே குரல், அன்று ஒரு ஆயுதக் குழுவின் கட்டளைக்குப் பணிந்து நடுக்கத்துடன் ஒலித்தது. ஒரு கலைஞன் அதிகாரத்தினாலும், ஆயுதங்களாலும் எவ்விதம் கையாளப்பட்டான் என்பதற்கு இந்தச் சம்பவத்தை விடச் சிறந்த சான்று இருக்க முடியாது.
கட்டுரையின் இறுதியில், 1989-90 காலப்பகுதியில் கே.எஸ். ராஜா கொல்லப்பட்டு, அவரது உடல் கொழும்புக் கடற்கரையில் வீசப்பட்ட செய்தி வருகிறது. அமிர்தலிங்கம் முதல் பிரேமதாசா வரை பெரும் தலைகளின் மரணங்கள் நிகழ்ந்துகொண்டிருந்த அந்த இரத்தக் களரியான காலத்தில், ராஜாவின் மரணம் எழுத்தாளருக்குப் பெரிய துக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. மாறாக, "ஒரு மனிதனை எத்தனை தடவைகள்தான் கொல்வது?" என்ற சலிப்பே மேலிடுகிறது.
வானொலி நிலையத்தில் ஒருமுறை, இயக்கங்களின் மேடைகளில் ஒருமுறை, பின் துப்பாக்கி முனையில் அறிவிப்புச் செய்தபோது ஒருமுறை என ராஜா ஏற்கனவே பலமுறை கொல்லப்பட்டுவிட்டார் என்பதுதான் அந்த வரிகளின் ஆழமான பொருள். ஷோபாசக்தியின் இந்தக் கட்டுரை, கே.எஸ். ராஜாவைப் பற்றிய புகழஞ்சலி மட்டுமல்ல; அது ஒரு காலக்கட்டத்தின் சாட்சியம். கலையும், அரசியலும், ஆயுதப் போராட்டமும் பிணைந்திருந்த ஈழத்து வாழ்வில், ஒரு இலங்கை வானொலிக் கலைஞன் எப்படித் தன் தனித்துவத்தை இழந்து சிதைந்து போகிறான் என்பதை இந்த விமர்சனம் உரக்கச் சொல்கிறது. ரூ 64.99 விலையில் கிடைக்கும் "வேலைக்காரிகளின் புத்தகம்", இலங்கை வானொலி வரலாற்றையும், ஈழத்தின் சமூக-அரசியல் மாற்றங்களையும் புரிந்துகொள்ள விரும்பும் ஒவ்வொரு கே.எஸ்.ராஜாவின் ரசிகரும் வாசிக்க வேண்டிய முக்கியமான ஆவணம்.
