Friday, January 02, 2026

இலங்கை வானொலிப் புத்தகங்கள்: சுந்தா எழுதிய மனஓசை

 நூற்றாண்டு காணும் இலங்கை வானொலி: சிறப்பு கட்டுரைத் தொடர் - 27


இந்தக் கட்டுரை சுந்தா அண்ணரின் நினைவுகளையும், இலங்கை வானொலி உலகின் பெருமையையும் காலத்திற்கும் நிலைபெறச் செய்யும் ஒரு சிறு முயற்சியாகும். ஒரு வானொலிக் கலைப் பயணத்தின் காலப்பதிவாக இந்த "மனஓசைப்" புத்தகம் அமைந்துள்ளது. இலங்கை வானொலி என்பது ஒரு காலகட்டத்தின் பண்பாட்டு அடையாளம். அந்த அடையாளத்தின் பின்னணியில் உழைத்த ஆளுமைகள் ஏராளம். அவர்களில் 'சுந்தா அண்ணா' என்று அனைவராலும் அன்போடு அழைக்கப்படும் வி.ஏ.சுந்தரலிங்கம் அவர்கள் மிக முக்கியமானவர். அவரது வானொலி அனுபவங்கள் 'மனஓசை' என்ற நூலாக வடிவம் பெற்ற விதம் ஒரு சுவாரசியமான வரலாறு. 

இது வெறும் புத்தகமல்ல; ஒரு இலங்கை வானொலிக் கலைஞனின் ஆன்மா, காலத்தின் சுவடுகளைத் தேடிச் செய்த பயணம் எனலாம். சென்னை அடையாறில் 1998-ம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் இந்த புத்தகத்தின் விதை நடப்பட்டது.  சென்னை அடையாறில் இருந்த சுந்தா - பராசக்தி தம்பதிகளின் இல்லத்தில் தான் இந்தப் புத்தகம் எழுதப்பட்டது. ஒரு காலத்தில் காலிலே சக்கரம் கட்டிக்கொண்டு பம்பரமாகச் சுழன்று வேலை செய்தவர் சுந்தா அண்ணர். கலகலப்பான பேச்சும், ஓடி ஆடிப் பிறரை மகிழ்விக்கும் குணமும் கொண்ட அவர், அன்று சக்கர நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்து அதை எழுதியதை எண்ணும் போது மனது கனத்தது என்கிறார் பேராசிரியர் மெளனகுரு.

அவரது சுறுசுறுப்பான பழைய நினைவுகள் நிழலாடினாலும், உடல் நலிவுற்றிருந்த அந்த நிலையிலும் அவரிடமிருந்த பழைய கலகலப்பும், நகைச்சுவை உணர்வும் அப்படியே இருந்தன. 'மனஓசை' என்ற நூல் உருவாவதற்கான கருவை விதைத்தது அவரது சென்னை வாழ்க்கை.

பேச்சு நூலாக மாறிய கதை சுவாரஷ்யமானது. சுந்தா அண்ணரின் வானொலி அனுபவங்கள் ஆவணப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பது அனைவரின் ஆவலாக இருந்தது. ஆனால், எழுத்து தனது துறையன்று என்றும், பேச்சே தனது பலம் என்றும் அவர் தயங்கினார். அவரது பலத்தையே ஆதாரமாகக் கொண்டு ஒரு நூலை உருவாக்கத் திட்டமிட்டு உருவாக்கிய நூல் இது எனலாம். 

அவரது நினைவுகள் அனைத்தும் ஒலிப்பதிவு செய்யப்பட்டன. அந்த ஒலிப்பதிவு நாடாக்களை இலங்கைக்குக் கொண்டு சென்று, அவரது மாணவரும் பேராசிரியர்  மெளனகுருவின் சக விரிவுரையாளருமான க. இன்பமோகன் அவர்களின் உதவியுடன் எழுத்துருவாக்கம் செய்யப்பட்டது. பின்னர் பராசக்தி அக்கா அந்த எழுத்துப் படிகளைத் திருத்தினார்கள். 

ஒரு தேர்ந்த ஒலிபரப்பாளரின் பேச்சு, இங்கே எழுத்து வடிவம் பெற்று 'மனஓசை' என்ற நூலாக மலர்ந்தது. இலங்கை ஒலிபரப்புக் கலை வரலாற்றின் ஆவணமாக இந்தப் புத்தகம் திகழ்கிறது. ஈழத்து வானொலித் துறையைப் பொறுத்தவரை ஜோர்ஜ் சந்திரசேகரம், விக்கினேஸ்வரன் போன்றோர் தங்களின் அனுபவங்களைப் பதிவு செய்துள்ளனர். 

சோ. சிவபாதசுந்தரம், கே.எஸ். நடராஜா ஆகியோர் ஒலிபரப்புக் கலை பற்றி நுட்பமான நூல்களை எழுதியுள்ளனர். இந்த வரிசையில் சுந்தாவின் 'மனஓசை' ஒரு தனித்துவமான இடத்தைப் பிடிக்கிறது. இலங்கை வானொலியின் ஆரம்ப காலங்கள், தமிழ் மற்றும் சிங்கள ஒலிபரப்பாளர்கள் ஒருவருக்கொருவர் பரஸ்பரம் உதவியுடன் சகோதரத்துவத்தோடு பணியாற்றிய பொற்காலத்தை இந்நூல் விவரிக்கிறது. 

அந்த இனிய காலங்கள் மீண்டும் வராதா என்ற ஏக்கத்தைச் சுந்தா அண்ணர் இந்நூலில் அடிக்கடி வெளிப்படுத்துகிறார். இது ஒரு கலைஞனின் தாகம் மட்டுமல்ல, ஒரு மனிதாபிமானியின் ஆழ்ந்த வேண்டுதலும் கூட.

அனைவருக்கும் அண்ணரான சுந்தா1970-களில் ஈழத்தில் ஏற்பட்ட கலை எழுச்சியில் இளைஞர்களோடு தோளோடு தோள் நின்று உழைத்தவர் சுந்தா அண்ணர். வயது வித்தியாசம் பாராது அவர் இளைஞர்களுடன் பழகியதால், அவர் அனைவருக்கும் 'சுந்தா அண்ணர்' ஆனார். அவரது இல்லம் ஒரு கலைக்கூடமாகவே திகழ்ந்தது. பராசக்தி அக்காவின் இன்முகமும், அவர் அன்போடு தரும் சுவையான கோப்பியும், ஆழமான உரையாடல்களும் அந்த வீட்டை இளைஞர்களின் புகலிடமாக மாற்றின என்கிறார் பேராசிரியர்.

1970-களின் நடுப்பகுதியில் அவரது வீட்டின் ஒரு பகுதியில் பேராசிரியர் மெளனகுரு குடியிருந்தபோது, ஒரு குடும்ப நண்பராக அவரது ஆளுமையை உள்ளிருந்து உணரும் வாய்ப்பு அவருக்குக் கிடைத்ததாகக் கூறுகிறார் இந்த நூலில். தானும் மகிழ்ந்து, பிறரையும் மகிழ்விக்கத் திடீர் திடீரெனச் சுவாரசியமான காரியங்களைச் செய்யும் அவரது குணம் வியப்பிற்குரியது.

ஒலிபரப்பாளரின் மொழிநடைக்கு இந்த நூல் ஒரு சான்றாகும். ஒரு சிறந்த வானொலித் தயாரிப்பாளர் நேயர்களுடன் தனிப்பட்ட முறையில் உரையாடுவது போலப் பேச வேண்டும் என்பது ஒலிபரப்புக் கலையின் அடிப்படைப் பாடம். கேட்ட மாத்திரத்தில் புரியக்கூடியதாகவும், ஆர்வத்தைத் தூண்டக்கூடியதாகவும் இருக்க வேண்டிய அந்த விசேட அம்சத்தை 'மனஓசை' நூலில் காணலாம்.

சுந்தா அண்ணர் தனது அனுபவங்களை, சம்பவங்களை மிகச் சுவைபட விவரிக்கும் விதம் 'கேட்டார் பிணிக்கும் தகைமையதாக' அமைந்துள்ளது. சுயவிமர்சனத்தோடும், நிதானமான முதிர்ச்சியோடும் தனது தவறுகளையும் வெற்றிகளையும் அவர் இதில் பதிவு செய்துள்ளார்.

பராசக்தி அக்கா, சுந்தாவின் உந்துசக்தி என்றால் மிகையில்லை. இந்த நூல் உருவானதில் பராசக்தி அக்காவின் பங்கு மிக முக்கியமானது. அவர் சுந்தா அண்ணரின் மனைவி மட்டுமல்ல; அவரது உந்துசக்தியாகவும், பரம ரசிகையாகவும், அதே சமயம் ஒரு நேர்மையான விமர்சகராகவும் இருந்தார். இந்த அழகான இணைப்பின் பலமே 'மனஓசை' புத்தகத்தின் வெற்றிக்குக் காரணம்.

ஈழத்து நாடகத் துறை, இலங்கை வானொலித் துறை மற்றும் கலைத்துறையில் ஈடுபாடு கொண்டவர்களுக்கு இந்நூல் ஒரு அரிய தகவல் பெட்டகமாகும். சாதாரண நேயர்களுக்கும் இது ஒரு சுவையான வாசிப்பு அனுபவத்தைத் தருகிறது. இலங்கையின் ஒலிபரப்புத் துறை வரலாற்றின் இன்னொரு பக்கத்தைத் தெரிந்துகொள்ள விரும்பும் எவரும் தவறவிடக்கூடாத ஒரு படைப்பு இது.

நூல் விவரம்:

தலைப்பு: மனஓசை
ஆசிரியர்: வீ. சுந்தரலிங்கம் (சுந்தா)
பக்கங்கள்: 330
வெளியீடு: தி பார்க்கர், 293, அஹமத் காம்ளக்ஸ், இரண்டாவது தளம், இராயப்பேட்டை நெடுஞ்சாலை, சென்னை - 600014



Thursday, January 01, 2026

இலங்கை வானொலிப் புத்தகங்கள்: சானா எழுதிய ப.பரமர்

 நூற்றாண்டு காணும் இலங்கை வானொலி: சிறப்பு கட்டுரைத் தொடர் - 26


"இலங்கை வானொலியில் நாடகங்கள்" என்ற மையக்கருத்தைச் சுற்றியும், சானா அவர்களின் வானொலி ஆளுமை மற்றும் அவரது 'ப. பரமர்' நூல் குறித்த தகவல்களையும் இந்தக் கட்டுரையில் காணலாம். இலங்கை வானொலியில் நாடகங்கள் ஒரு காலத்தில் நேயர்கள் மத்தியில் புகழ்பெற்று விளங்கின. 

இலங்கை வானொலி என்பது உலகத் தமிழர்களின் இதயத்துடிப்பாக விளங்கிய ஒரு காலமுண்டு. அங்கு ஒலிபரப்பான வர்த்தகச் சேவையும், நாடகங்களும் கடல் கடந்தும் தமிழ் மக்களைக் கட்டிப்போட்டிருந்தன. அந்தப் பொற்காலத்தில், வானொலி நாடகங்கள் வழியாகத் தமிழ் மக்களின் வீடுகளுக்கே சென்று சேர்ந்த பெயர் சானா (ச. நாதன்). 

இன்று அவரை ஒரு புகழ்பெற்ற நகைச்சுவை நடிகராகவும், நாடகத் தயாரிப்பாளராகவும் பல இரசிகர்கள் அறிந்திருந்தாலும், அந்த ஆளுமை உருவான விதத்தையும், அவரது எழுத்துப் பயணத்தையும் 'பரியாரி பரமர்' (ப. பரமர்) என்னும் நூல் மிக நுட்பமாகப் பதிவு செய்கிறது. ஓவியராகத் தொடங்கி ஒலிபரப்பாளராக மலர்ந்த பயணம்பலருக்குத் தெரியாத ஒரு செய்தி என்னவென்றால், சானா அவர்கள் வானொலிக்குள் நுழைவதற்கு முன்பே ஒரு சிறந்த ஓவியராகத் திகழ்ந்தவர். 

யாழ்ப்பாணம் பரமேஸ்வராக் கல்லூரியில் படிக்கும் போதே, பாடங்களைக் காட்டிலும் சித்திரம் வரைவதில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டவராகத் திகழ்ந்தார். இதற்காகவே சென்னை அரசு சித்திரக் கல்லூரியில் ஐந்து ஆண்டுகள் பயின்று, பின்னர் இலங்கை டெக்னிக்கல் கல்லூரியிலும் பயிற்சி பெற்றார்.

1937-ல் 'ஈழகேசரி' இதழில் ஒரு சைத்திரிகனாக (ஓவியராக) இணைந்தபோது, அங்கு ஆசிரியராக இருந்தவர் புகழ்பெற்ற சோ. சிவபாதசுந்தரம் (சோசி) அவர்கள். லண்டன் பி.பி.சி-யில் 'தமிழோசை'யைத் தொடங்கி உலகெங்கும் தமிழ் முழக்கம் செய்த அந்தப் பெரியவர் தான், சானாவிற்குள் இருந்த எழுத்தாற்றலைத் தட்டி எழுப்பினார். 

"பத்திரிகைக்கு எழுதுங்காணும்" என்ற அவரது விடாப்பிடியான வற்புறுத்தலே, சானாவைத் தூரிகையைக் கீழே வைத்துவிட்டுப் பேனாவைக் கையில் எடுக்க வைத்தது. சானாவை வானொலி நாடகங்களின் முன்னோடி எனலாம். சானா அவர்கள் இலங்கை வானொலியில் தயாரித்த நகைச்சுவை நாடகங்களுக்கு ஒரு தனிப் பாணி உண்டு. அந்தப் பாணியின் தொடக்கப் புள்ளியை நாம் 'பரியாரி பரமர்' நூலில் காணலாம். 

1939 முதல் 1945 வரையிலான காலகட்டத்தில் ஈழகேசரியில் வெளிவந்த இந்தக் கட்டுரைகள், உண்மையில் ஒரு நாடகத்திற்கான அனைத்துக் கூறுகளையும் கொண்டிருந்தன. நூலாசிரியர் தமிழை முறையாகப் பயிலாததால் முதலில் தயங்கினாலும், சோசியிடம் முறையாகத் தமிழ் கற்ற பின்பு, அவரது எழுத்து நடை ஒரு புதிய பரிமாணத்தைப் பெற்றது. 

'மரியாதை எதற்கு?' என்பது போன்ற இவரது ஆரம்பகால எழுத்துக்கள், பின்னர் வானொலி நாடகங்களில் நாம் கேட்ட அந்த இயல்பான உரையாடல் முறைக்கு அடித்தளமிட்டன. ஈழத்துத் வானொலித் தமிழின் இனிமையையும், அதில் பொதிந்துள்ள நையாண்டியையும் ஒருசேரக் கலப்பதில் சானா வல்லவர் என்பதற்கு இந்த 96 பக்கச் சிறுநூல் சான்றாகிறது.

பரியாரி பரமர்: ஓர் அங்கதப் பாத்திரம். வானொலி நாடகங்களில் நாம் ரசித்த கதாபாத்திரங்களைப் போலவே, இந்த நூலில் வரும் 'பரியாரி பரமர்' என்ற பாத்திரமும் வாசகர்களின் மனதில் ஆழமாகப் பதிகிறது. அக்கால ஈழத்துச் சமூகத்தின் முரண்பாடுகள், சடங்குகள் மற்றும் எளிய மனிதர்களின் மனநிலையைத் தனது அங்கதச் சுவையால் சானா தோலுரித்துக் காட்டுகிறார்.

 சித்திரக் கலைஞனாக இருந்ததால், ஒரு காட்சியினை விவரிக்கும்போது அதை ஒரு வானொலி நாடகம் போலக் காட்சிப்படுத்தும் திறன் இவருக்கு இயல்பாகவே கைவந்தது. இலங்கை வானொலி நாடகங்களில் சானா கையாண்ட அதே யதார்த்தமான நகைச்சுவை, இந்தத் தொகுப்பிலும் இழையோடுகிறது. 1940-களில் போர்ச் சூழலுக்கு மத்தியில் வாழ்ந்த மக்களின் துயரங்களுக்கு மருந்தாக அமைந்த இந்த எழுத்துக்கள், பிற்காலத்தில் அவர் தயாரித்த பல நகைச்சுவை நாடகங்களுக்கு ஊற்றாக அமைந்தன என்பதில் ஐயமில்லை.

ஒரு கலைக் குடும்பத்தின் கூட்டு முயற்சி இந்த நூல். இது வெளிவருவதற்குப் பின்னால் ஒரு பெரிய நட்புறவுப் பட்டாளமே இருந்திருக்கிறது. குரும்பசிட்டி சன்மார்க்க சபை நூல் நிலையத்திலிருந்து பழைய கட்டுரைகளைச் சேகரித்துக் கொடுத்த ஏ.ரி. பொன்னுத்துரை, நூலாக வெளியிடத் தூண்டிய ரசிகமணி கனக-செந்திநாதன் மற்றும் ஆக்கபூர்வமான ஆலோசனைகளை வழங்கிய எஸ். பொன்னுத்துரை (எஸ்.பொ) என அனைவரும் ஈழத்து கலை உலகின் தூண்கள். இவர்களின் முயற்சியால், இன்று இலங்கை வானொலி வரலாற்றின் ஒரு முக்கியப் பகுதி ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

அரசு வெளியீட்டின் அதிபர் ஜனாப் எம். ஏ. ரஹ்மான் அவர்கள் இதனை நேர்த்தியாகப் பதிப்பித்துள்ளார். இலங்கை வானொலித் துறையில் ஆர்வம் உள்ளவர்களும், ஈழத்து நகைச்சுவை இலக்கியத்தை நேசிப்பவர்களும் தவறவிடக்கூடாத படைப்பு இது.

"இலங்கை வானொலியில் நான் தயாரிக்கும் நாடகங்களைக் கேட்டு மகிழும் பல இரசிகர்களுக்கு இந்தச் சானாவை நன்கு தெரியாது" என்று நூலாசிரியர் குறிப்பிடுவது போல, அவரது பன்முகத் திறமையின் ஆதிமூலத்தை நாம் இந்த நூலில் தரிசிக்கலாம். ஓவியக் கலை, பத்திரிகைத் துறை, அதன் பின் உலகளாவிய வானொலித் துறை எனச் சானா பயணித்த பாதை மலைப்பிற்குரியது.

ஈழத்துத் தமிழ் இலக்கியமும், வானொலி நாடகக் கலையும் இணைந்த ஒரு புள்ளியாக 'பரியாரி பரமர்' திகழ்கிறது. இந்த அரிய பொக்கிஷத்தை வாசிக்க விரும்புவோர் மித்ர வெளியீடு வாயிலாகப் பெற்றுக்கொள்ளலாம் (தொடர்புக்கு: 044 24721336). வானதி பதிப்பக வெளியீடுகளைப் போன்றே நேர்த்தியான உள்ளடக்கத்தைக் கொண்ட இந்த நூல், ஒவ்வொரு இலங்கை வானொலிப் பிரியரின் சேகரிப்பிலும் இருக்க வேண்டியது அவசியம்.