இலங்கையின் கம்பிவழி வானொலிச் சேவை

 நூற்றாண்டு காணும் இலங்கை வானொலி: சிறப்பு கட்டுரைத் தொடர் - 22

இலங்கையின் ஒலிபரப்புத் துறையில் ரெடிபியூஷன் (Rediffusion) கம்பிவழி வானொலிச் சேவை ஒரு முக்கியமான மைல்கல்லாகும். இலங்கையில் 1950-ஆம் ஆண்டு வானொலி அதிகார சபையின் உரிமத்தைப் பெற்று, ஒரு தனியார் நிறுவனம் இந்த 'ரெடிபியூஷன்' சேவையைத் தொடங்கியது. இது ஒரு கம்பிவழிச் சேவையாக (Wired Service) அமைந்திருந்தது. இந்தச் சேவையின் முதலாவது வாடிக்கையாளர் 1951-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் இணைக்கப்பட்டார். 

இந்த நிறுவனத்தின் தலைமை அலுவலகம் கொழும்பில், யூனியன் பிளேஸ் வீதி (Union Place Road, P.O. Box 1002, Colombo 02) என்ற முகவரியில் அமைந்திருந்தது. கொழும்பின் பல பகுதிகளில் உள்ள கடைகளில் இந்த ரெடிபியூஷனை கேட்கும்  வசதி இருந்தது.

ரெடிபியூஷன் சேவை என்பது இன்றைய 'கேபிள் டிவி' (Cable TV) வசதியைப் போன்றது. இதற்கான கம்பிகள் தந்தி கம்பங்கள் மற்றும் சந்திப் பெட்டிகள் (Junction boxes) வழியாக வீதிகளில் கொண்டு செல்லப்பட்டன. 

இந்தச் சேவையைப் பயன்படுத்த வழங்கப்பட்ட வானொலிப் பெட்டியில் இரண்டு முக்கிய கட்டுப்பாட்டு பொத்தான்கள் இருந்தன. ஒன்று ஒலியளவைக்  கட்டுப்படுத்தவும், மற்றொன்று ஐந்து வெவ்வேறு அலைவரிசைகளைத்  தேர்ந்தெடுக்கவும் பயன்பட்டன. 1960-களின் பிற்பகுதியில் வழங்கப்பட்ட பெட்டிகள் நெகிழி உறையினால் மூடப்பட்டிருந்தன. 

ரெடிபியூஷன் நிறுவனம் தமிழ், ஆங்கிலம், ஹிந்தி மற்றும் தெலுங்கு ஆகிய மொழிகளில் நிகழ்ச்சிகளை ஒலிபரப்பியது. 1966-ஆம் ஆண்டைய உலக வானொலி தொலைக்காட்சி கையேட்டின் (WRTH) படி, இதில் சிங்களம், ஆங்கிலம் மற்றும் தமிழ் ஆகிய மூன்று மொழிகளிலும் ஒலிபரப்பப்பட்டன.

குறிப்பாக, சிங்கள சேவையில் "சந்தியா சேவய" போன்ற நிகழ்ச்சிகள் பதிவு செய்யப்பட்டு, அடுத்த நாள் காலை மீண்டும் ஒலிபரப்பப்பட்டன. 1965-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தல் முடிவுகளை இந்தச் சேவையின் மூலம் மக்கள் ஆர்வமாகக் கேட்டதை வரலாறு நினைவுகூர்கிறது.

இந்தச் சேவை கொழும்பு மட்டுமன்றி, 1950-களின் பிற்பகுதியில் கண்டி  போன்ற நகரங்களிலும் கிடைத்தது. இது வீடுகளில் மட்டுமல்லாது, பொது இடங்களிலும் முக்கியத்துவம் பெற்றது. கொழும்பு மத்திய பேருந்து நிலையம் மற்றும் கொழும்பு சிறைச்சாலையில் கூட இந்தச் சேவை வழங்கப்பட்டது.

ரெடிபியூஷன் தொடர்பிலான சில சுவாரஸ்யமான செய்திகளும் உள்ளன. கொழும்பில் உள்ள கடை உரிமையாளர்கள் இரவில் எலிகளை விரட்டுவதற்காக வானொலியை அதிக சத்தத்தில் ஒலிக்க விடுவார்களாம்.  சிலர் தங்கள் தோட்டங்களுக்கு அருகே செல்லும் ரெடிபியூஷன் கம்பிகளில் இருந்து ஒரு சிறிய ஸ்பீக்கர் மூலம் மின்சாரத்தைத் திருடி இசை கேட்ட நிகழ்வுகளும் உண்டு. ஆர்.எச். டிக்சன் (Mr. R.H. Dickson) என்ற ஆங்கிலேயர் இந்த நிறுவனத்தில் பொறியியலாளராகப் பணியாற்றினார்.

ரெடிபியூஷன் சேவைக்கான கட்டணம் ஒரு வாடிக்கையாளர் எத்தனை அலைவரிசைகளைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார் என்பதைப் பொறுத்து மாறுபட்டது. இந்தக் கட்டணத்தைச் சேகரிப்பதற்காக மாதந்தோறும் ஒரு கட்டண வசூலிப்பாளர் வாடிக்கையாளர்களின் இல்லங்களுக்கு வருவார். 

இருப்பினும், இந்தச் சேவை நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை. 1971-ஆம் ஆண்டு வரை அல்லது அதற்குச் சற்றுப் பின்னரும் இது பயன்பாட்டில் இருந்ததாகத் தெரிகிறது. "வாடிக்கையாளர்கள் சரியான முறையில் பணம் செலுத்தாதது"  இந்தச் சேவை நிறுத்தப்பட்டதற்குக் காரணமாகக் கூறப்படுகிறது. 

1970-களின் தொடக்கத்தில், குறிப்பாக 1970 பொதுத் தேர்தல் காலத்தில், மின்கலங்களால் இயங்கும் சிறிய டிரான்சிஸ்டர் வானொலிகளின் வருகை ரெடிபியூஷன் சேவையின் வீழ்ச்சிக்கு ஒரு முக்கிய காரணமாக அமைந்தது. கம்பிவழியாகப் பிணைக்கப்பட்டிருந்த வானொலிச் சேவை, கையடக்க வானொலிகளின் வருகையோடு மெல்ல மெல்ல மறைந்தது.

ரெடிபியூஷன் சேவை என்பது ஒரு தொலைபேசி இணைப்பு போல, ஒரு நிலையான இடத்திலிருந்து மட்டுமே கேட்கக்கூடியதாக இருந்தது. இது ஒரு செடியைப் போல ஓரிடத்தில் வேரூன்றி இருந்தது; ஆனால் டிரான்சிஸ்டர் வானொலியின் வருகை, வானொலியை ஒரு பறவையைப் போல எங்கேயும் கொண்டு செல்லக்கூடிய சுதந்திரத்தை மக்களுக்கு வழங்கியது.